نه تو میمانی و نه اندوه...
به حباب نگران لب یک رود قسم و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت غصه هم می گذرد...
آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند.
لحظه ها عریانند...به تن لحظه خود جامه اندوه مپوشان...
هرگز....

(سهراب)